O Kadın

Gençliğine ağlarken buldum o kadını

Geçip gitmişliğine,

Elde edemediklerine,

Hayal edip vazgeçtiklerine,

Ve de vazgeçemediklerine...

İçi ağlıyordu kalbinin orta yerine 

Uzanıp çıkmak istiyordu olduğu yerden

Nasıl yapacağını bilemeden

Yolunu kaybettiğini sanıyordu çoktan 

Kızgındı, öfkeliydi herkese nedenini bilmeden...

Aslında kendine kızdığını farketti birden

Hüzünlendi sonra

Aldı kalemi eline, yazdı içindekileri geçmişten...

Farketti özgürleşmesi gerektiğini

Bıraktı yaşadıkları ve hissettiklerini anda kalana kadar...

Ne kadar da hafiflemişti artık

Geçmiş ve gelecek yoktu şu an

Varlığını hissedince çıktı girdabından

Aktı gitti göz yaşları kalbinden

Yeni gün doğdu artık orda

Yeşeren bir fidan vardı içinde 

Sonsuza kadar açacak olan çiçeği ile birlikte...

Bulan 

Sonsuz şükranla...