Solgun dudaklarında,
Duyulamaz bir  fısıltı ile
Ölümü anlatıyor sanki sonsuzluğa...

Sonsuzluk anlar mı senin ölümden anladığını 
O ölüm nedir, bilir mi ki sonsuzluğu varken..?

Soran, şükranla                                                                30 Kasım 2021


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

                                                                                                                    03.11.2021 Çarşamba Denemeler…  Yaz dedi içimdeki dile getir kendini, ruhunu.  Elinde eteğinde ne varsa dök...  Onu dinliyorum belki, belki de ben uyduruyorum. Kimin umrunda…  Şuan burada seninleyim, kendimleyim. Anı yaşadığımı hissediyorum.  İnsan elyazısı ile yazarken farklı şeyler düşünemiyor, Akıyor bedeninden, ruhundan kelimeler, söylenemeyen duygular ve hisler.  İyi ki varsın iyi ki varım dedirtiyor her ikimize de. Ruh ve beden birlikte seninle içiçe. Sevgi ve coşku da eşlik ediyor bu birlikteliğe, mutluluğu hissettiriyor yaradan en ulu haliyle... Coşk...
Read more »
O Kadın Gençliğine ağlarken buldum o kadını Geçip gitmişliğine, Elde edemediklerine, Hayal edip vazgeçtiklerine, Ve de vazgeçemediklerine... İçi ağlıyordu kalbinin orta yerine  Uzanıp çıkmak istiyordu olduğu yerden Nasıl yapacağını bilemeden Yolunu kaybettiğini sanıyordu çoktan  Kızgındı, öfkeliydi herkese nedenini bilmeden... Aslında kendine kızdığını farketti birden Hüzünlendi sonra Aldı kalemi eline, yazdı içindekileri geçmişten... Farketti özgürleşmesi gerektiğini Bıraktı yaşadıkları ve hissettiklerini anda kalana kadar... Ne kadar da hafiflemişti artık Geçmiş ve gelecek yoktu şu an Varlığını hissedince çıktı girdabından Aktı gitti göz yaşları kalbinden Yeni gün doğdu artık orda Yeşeren bir fidan vardı içinde  Sonsuza kadar açacak olan çiçeği ile birlikte... Bulan  Sonsuz şükranla...
Read more »
  05 Kasım 2021 Bir düş görüyorum, uyanık ama gözlerim kapalı... Geçtiğim yollardan geçiyorum daha önce sanki. Ama manzara hafif farklı ve daha sade. Bazen parlak, bazen puslu... Heyecanlanıyorum sebebini bilmeden. Zihnim devreye girerek bozuyor düşümü... İllede analiz edecek her şeyi... Ama hissediyorum ki bu benim yolculuğumun başlangıcı. - Git diyorum zihnime. Gider gibi yapıyor uyanık bir halde. Debelenmeyi bırakıyorum zihnime. Az sonra benzer bir düş görüyorum filmlerdeki gibi... Bazen parlak güneşli, bazen kapalı bir hava hakim. Tanıdık geliyor bana. Sanki hep bilyormuşum gibi. Bir huzur hissediyorum derinden, yuvama dönmüş gibi... -Sen diyorum burada yaşadın yıllar önce... Hatırlamayı diledin dün, bak işte buradasın... - Yeter ki iste diyor içimdeki bana ve ekliyor;   -Sevgi ve huzur hep seninle... Pusuda yatan düşüncelere bakma, onlar kafanın içinde. Sen benimlesin, benimle kal. Bulacaksın mutluluğu ve huzuru... Seven...
Read more »