İÇİNDE Kİ GİZEM     

                                                                                  

Aldatılmış bir kadın gibi hayal kırıklığı yaşadığında,

Sahip çıkılmayan bir çocuk gibi mahsun kaldığında,

Sevgi görmeyen bir çiçek gibi bükülsün boynun, dökülsün tüm yaprakların...

Son bulsun artık bedenin, yeşersin ruhun taaa içinde 

Ama bekle önce gizemini...


Depremler olsun zindanlarında 

Yokluğun sarsın bedenini

Yabancı kalsın duaların sana

Kulluk etsin mısraların...


Çürüyen gönlünde yeşersin fidanların

Sulasın sevinç gözyaşlarıyla varlığın...

Mini ışıltılar sarsın bedenini

Gönüllere yelken açsın 


Alevlerin eritemezken kendi buzlarını

Sarsın ruhun tüm benliğini

İşte o zaman teslim olasın


İlk öpücük gibi heyecan duyduğunda

Tir tir titrerken bedenin ruhunu hissettiğinde

Dökülsün dizelerindeki nefret, son bulsun içindeki öfke 


Direnen benliğin boyun eğdiğinde 

Gözlerin ile değil, ruhunla görmeyi öğrendiğinde...

Esintiler uçurunca saçlarını, içinde açığa çıkan fırtınaların gibi

Kokular hatırlatınca cennetini, bırak cehennemini...


Geceler seni sarınca gelecek gündüzlerin...

İşte o zaman affet gitsin gözyaşlarının sebebini


Artık kurumuş dudaklarının suya hasret kaldığı gibi hasretsin cennetine

O zaman melekler saracak Evren’ini 

Fısıldarsın usulca hoş geldiniz diye

Kutla artık sonsuzluğunu  

O sende...


Kavuşan

Sonsuz Şükranla...                                            02 Aralık 2021

                                        Düzenleme: 22 Aralık 2021

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar