mini ışıltılarla yaşam

  ÖZGÜRLÜĞÜN ASALETİ                                         10 Kasım 2021 Uzandı dizlerime bütün tedirginliğine rağmen… Tüm saflığı, sevgi ve şefkat arayışı ile… Bıraktı kendini benim ellerime… Nasıl da sevgiden yoksun kalmış, nasıl da hissedememiş şefkati… Benden diliyordu sanki, bütün ruhu ve bedeni… Hissettim onu ve dileklerini… Kızmışlığım vardı ona daha önce. Biliyordu hepsini, çekiniyordu varlığımdan… Uzanıp çekingenliğini almak istedim üzerinden, bir tülü çeker gibi… Fakat sonra vazgeçtim, anda kalırsa anlayacağını hissederek… Anladı ve bıraktı çekingenliği usulca, sevgi ile… Varoluşta bir değil miydik zaten… Bilmiyordu, hissedemiyordu… Elimden geleni yaptım o güzel ruhu için kalpten… Tanrı’nın şefkatini, sevgisini ve birliği hissedebilmesi için… Bilmiyorum farketti mi birliği ama ben hissettim onun rengini… Rengini görmesini istedim ta derinlerden… Sonunda, gelenekselli...

  05 Kasım 2021 Bir düş görüyorum, uyanık ama gözlerim kapalı... Geçtiğim yollardan geçiyorum daha önce sanki. Ama manzara hafif farklı ve daha sade. Bazen parlak, bazen puslu... Heyecanlanıyorum sebebini bilmeden. Zihnim devreye girerek bozuyor düşümü... İllede analiz edecek her şeyi... Ama hissediyorum ki bu benim yolculuğumun başlangıcı. - Git diyorum zihnime. Gider gibi yapıyor uyanık bir halde. Debelenmeyi bırakıyorum zihnime. Az sonra benzer bir düş görüyorum filmlerdeki gibi... Bazen parlak güneşli, bazen kapalı bir hava hakim. Tanıdık geliyor bana. Sanki hep bilyormuşum gibi. Bir huzur hissediyorum derinden, yuvama dönmüş gibi... -Sen diyorum burada yaşadın yıllar önce... Hatırlamayı diledin dün, bak işte buradasın... - Yeter ki iste diyor içimdeki bana ve ekliyor;   -Sevgi ve huzur hep seninle... Pusuda yatan düşüncelere bakma, onlar kafanın içinde. Sen benimlesin, benimle kal. Bulacaksın mutluluğu ve huzuru... Seven...

                                                                                                                    03.11.2021 Çarşamba Denemeler…  Yaz dedi içimdeki dile getir kendini, ruhunu.  Elinde eteğinde ne varsa dök...  Onu dinliyorum belki, belki de ben uyduruyorum. Kimin umrunda…  Şuan burada seninleyim, kendimleyim. Anı yaşadığımı hissediyorum.  İnsan elyazısı ile yazarken farklı şeyler düşünemiyor, Akıyor bedeninden, ruhundan kelimeler, söylenemeyen duygular ve hisler.  İyi ki varsın iyi ki varım dedirtiyor her ikimize de. Ruh ve beden birlikte seninle içiçe. Sevgi ve coşku da eşlik ediyor bu birlikteliğe, mutluluğu hissettiriyor yaradan en ulu haliyle... Coşk...